Blogs

Apen die op je schouder zitten en meer van die ongein

Tegenwoordig heb je overal een “dag” voor. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een speciale dag voor in het leven geroepen. Het is lastig genoeg om bij te houden. Naast Dierendag heb je tegenwoordig ook Secretaressedag, Bloemetjesdag, Complimentendag, Dag voor de Ouderen, Nationale Zorgdag, Sportdag, Dag voor de gehandicapten, Juffendag (en de meesters dan?), Dagje-geen-brood-dag, Kinderdagverblijfdag en Schijt-aan-Sonja-dag.

Vergeet niet de bekende Vaderdag en Moederdag (altijd gepaard gaande met de vraag: “en wanneer is het nou Kinderdag?” gevolgd door de eeuwige dooddoener van ouders: “ het is áltijd Kinderdag”). Als je echt belangrijk bent heb je maar liefst twee dagen: Eerste en Tweede Kerstdag. Of eigenlijk zelfs vier als je Pasen ook mee zou rekenen.

Vandaag zou ik graag willen dopen tot “Aap op je schouder dag”. Voor degenen die niet met het begrip bekend zijn: als iemand van een (vaak vervelend) klusje af wil en absoluut geen zin heeft om zijn verantwoordelijkheid te pakken, dan zet ie “de aap op iemands schouder”. Die iemand is dan iemand die zich wel verantwoordelijk voelt en dus mag die de rotzooi van een ander opruimen. Want ik kan je wel zeggen: meestal zijn het geen leuke, schattige, lieve, pinda-etende maki aapjes die je op je schouder krijgt geworpen van een ander. Meestal zijn het van bavianen met rode billen die stinken. Ikzelf was vandaag het equivalent van een bananenboom. Een bananenboom met stinkende bavianen erin. Met rode ongewassen billen.

Na zo’n dag hoop je op een rustige thuissituatie. Kindje schoongewassen. Lekker naar bed. Verhaaltje voor het slapengaan, kusje erop en klaar is de dag. Tot zover alles ok. Ik was die apen al bijna vergeten. Totdat ik van boven hoor roepen: Mahaaaaaaaam…. Ik ben Aapje kwijt. Nee he…. Na een halfslachtige poging om hem te overtuigen dat ie best zonder aapje kan slapen (ik geef toe: ik heb géén zin om te zoeken…. Nee echt geen zin), ga ik toch maar op zoek naar die slungelaap met overdreven lange armen en benen en een onnozele snoet. Het is alleen nergens te vinden. De wanhoop nabij trek ik kasten, laden en banken overhoop. In mijn zoektocht laat ik een spoor van vernieling na: kussens overal, speelgoed overal. Zelfs de kat is niet veilig in deze waanzinnige zoektocht naar een echte aap, nou ja knuffelaap.

Na een half uur heb ik het kreng eindelijk gevonden. Ik zou durven zweren dat die onnozele uitdrukking op zijn snuit veranderd is in een boosaardig grijns. Met een zucht gooi ik het ding op Fabians kussen: hier is ie schat. Ein-de-lijk. …Fabian plant die slungelaap op mijn hoofd. “Aapie op je hoofd” roept ie blij in een halfslachtige poging om mama weer wat op te vrolijken na dit Aapjes debacle. Ach… denk ik bij mezelf: het is in ieder geval beter dan die aap op je schouder. En die klerebende die ik beneden heb achtergelaten? Die heb ik in ieder geval helemaal aan mezelf te danken. Kan ik voor de eerste keer vandaag eens mijn eigen rotzooi opruimen… ☺

1 Reactie op “Apen die op je schouder zitten en meer van die ongein

  1. Dit blijft toch wel een van mijn favoriete verhalen hoor!

    Supergaaf dat je nu een eigen blog hebt, ik ga me er zeker mee vermaken. Ben trots op je mop!!!

    De ballen, laat ze niet vallen 😉 X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.