Blogs

Bedrituelen

Als jonge puber was ik regelmatig de Sjaak om op te passen. Naast mijn eerste kennismaking met snotneuzen en chocolademelksnorren, raakte ik bekend met een tot dan toe voor mij onbekend fenomeen: bedrituelen!

Ik wist niet dat het bestond. Bij het ene kind beperkte het bedritueel zich tot een à twee verhaaltjes uit het groot verhalenboek, 365 muizen/beren/kabouters/olifanten/prinsessen/elfen/neushoorns/of-vul-zelf-maar-in boek, een knuffel en een kusje en slapen maar. Dat waren de mazzelavonden. In dat geval kon ik nog voor het acht uur journaal met mijn billetjes maat 34 (toen nog wel) op de bank om via de huistelefoon te bellen met vriendinnen of domweg de hele avond TMF te kijken.

Maar er waren ook complexere bedrituelen. Denk aan; virtuele kussens opkloppen. 3 rondjes om het bed rennen. Verstoppertje met een pyama op je hoofd. Het alfabet achterstevoren opzeggen en daarna tot honderd tellen in het Engels (hoogbegaafd oppaskind) of het simpele, maar o zo tijdrovende, over-de-wangetjes-wrijven tot het kindje slaapt ritueel. Ik zweer het je; Niet bestaande spoken wegjagen viel erbij in het niet.

Toen ik moeder werd nam ik me dan ook voor me niet te laten verleiden tot dit soort debiele bedrituelen. Mijn kind zou gewoon schoongewassen en frisgepoetst zijn bed induiken om na een kusje en welterusten normaal te gaan slapen. Helaas… Ook dit is mislukt. Het begon allemaal simpel: een liedje in de babytijd ter compensatie van het boekje lezen. Later kwam het boekje er toch nog bij. Nog weer later werd er nog een “donderjaag” momentje ingeschoven voor het pyamaatje aanging. Daar kwam een kabouterplopliedje (met pyamabroek op het hoofd en rare danspasjes) bij. Vervolgens werd er het melk met honing moment aan toegevoegd om de gemoederen weer wat te bedaren en tenslotte was daar nog de “wat was er leuk aan vandaag en wat doen we morgen” briefing helemaal aan het slot. Jullie begrijpen het al: ik ben er met open ogen ingetuind….. Ik ben inmiddels zeker een half uur bezig om dit programma af te werken. Gelukkig is het goed rusten na gedane arbeid. Ik plof met mijn niet-meer-maat-34 derrière op de bank en bel een vriendin. Uiteindelijk is er wél iets veranderd; ik mag inmiddels zelf mijn telefoonrekening betalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.