Blogs

“En ze leefden nog lang en gelukkig…”

Geplaatst

Sprookjes eindigen altijd met “en ze leefden nog lang en gelukkig…” Vroeger moesten we het met deze tekstuele versie doen. Gelukkig is er nu Disney en hebben we er visueel beeld bij. De eindscene. Prinsessen in prachtige, bruidsachtige jurken. Knappe prinsen zonder bierbuik. En “De Kus”. Altijd pedagogisch verantwoord zonder tong en uiteraard esthetisch in beeld gebracht waarbij de prinses in kwestie keurig het hoofd iets scheef draait en een perzikkleurige blos op de wangen krijgt.

Wat er daarna gebeurt, vertelt niemand je en wordt door Disney niet verfilmd. En dat is misschien maar goed ook, anders zouden we vermoedelijk te maken hebben met een Disneyfilm voor 18 jaar en ouder. In een ranzig hoekje weggestopt van een voormalig videotheek of tegenwoordig, in het digitale tijdperk, verborgen in de betaalsectie achter een super-geheime-niet te-kraken code van Ziggo on Demand.

Ook als volwassenen geloven we eigenlijk nog steeds het liefst in sprookjes. Ik bedoel maar. Willen we nu echt weten dat Ariel de kleine Zeemeermin haar rode lokken eens in de vier weken moet laten bijkleuren? Willen we zien dat Doornroosje na een ruzie twee weken lang hoofdpijn voorwendt, waarop Prins Charming zich in een groezelige bar vertwijfelt afvraagt waarom hij dat kreng in vredesnaam heeft wakker gekust? Ik snap het ook niet jongen. Had die bitch laten slapen! Rapunzel, die niet haar lange blonde lokken maar de spullen van haar voormalig droomvent uit de toren gooit? En willen we geconfronteerd worden met Assepoester die na haar glazen muiltje ook haar slipje achterlaat, maar dan niet op haar eigen paleistrappen maar op die van de prins van Sneeuwwitje? Nee, dat willen we niet weten. Maar dat is wel hoe het echte leven, een echte relatie en een echt huwelijk er soms uitziet. Ook het mijne. Behalve dan dat ik mijn slipje nooit ergens op de trap achterlaat, ik neem ‘m gewoon keurig mee. (voor de goede orde: dit is een grapje hè… voordat ik straks weer boze ingezonden brieven, mails en smsjes krijg J … Humor. Hebben wij “prinsessen” ook. Niet allemaal overigens en niet iedereen begrijpt vrouwenhumor. Maar we hebben het wel… ergens. Verstopt in een tiara ofzo.)

En ze leefden nog lang en gelukkig…..” 

Vooral die puntjes erachteraan doen het ‘m; die impliceren dat er nog iets gaat komen. Maar wat? Dat weet je vantevoren niet. Dat wordt in het midden gelaten door de verteller. De Sprookjes-Schepper, de Woorden Magiër, de Letter-illusionist. Ik kan wel een tipje van de sluier oplichten, al ben ik maar een simpele Blog Schrijfster natuurlijk. Het echte leven, een echte relatie en een echt huwelijk is hard werken. Je bent wel MET elkaar, maar niet VAN elkaar. Je maakt fouten, je maakt ruzie, je zegt dingen tegen elkaar die niet fraai zijn. Maar je maakt het ook weer goed. Je vergeeft en hoewel je niet vergeet vind je goede verstopplekjes in je geheugen. Je maakt lol. Je gaat eens naar een feestje of je maakt er samen één. Hij lacht om je flauwe, maar goed geprobeerde vrouwen-grappen en jij smeert zijn brood. Soms kwets je elkaar en bedek je het daarna met een mantel van liefde. Kortom, je werkt gewoon keihard; om je hypotheek voor je eigen droompaleis te betalen maar ook om je eigen sprookje te schrijven. En dat is dan weer het mooie van het echte leven: er is niemand die jouw sprookje gaat schrijven voor je. Je mag het helemaal zelf bepalen.

En hoe zit dat dan met “Ze leefden nog lang en gelukkig….”?

Ik weet het inmiddels: die lat ligt voor mij veel te hoog. Ik leef! Ik hoop lang. Ik geniet en vind af en toe een mooi momentje waarin ik me erg gelukkig voel. Die ik dan opsla in mijn interne geheugen vol prachtige herinneringen. Sprookjes bestaan, maar niet ”voor het echie…”

 

1 Reactie op ““En ze leefden nog lang en gelukkig…”

  1. Dit is wat je soms ook wel benoemt als “Relationship Reality Check”… Het is niet altijd rozengeur en maneschijn he… Heel mooi verwoord…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.