Blogs

Ikke niet begrijp…

Ik durf hier aan mijn (FaceBook) vrienden toe te geven: er is veel wat ik niet snap. Wel heb ik overal een mening over, maar dat is wat anders. Tot het irritante aan toe heb ik overal wel wat van te vinden, maar dat is voer voor een andere blog en niet voor nu.

Sommige zaken waar ik absoluut geen sjoege van heb, zijn hoogdravend, belangrijk, spiritueel of existentieel. Ik weet bijvoorbeeld niet exact hoe de mens is ontstaan. Tuurlijk weet ik wat over evolutietheorie enerzijds en Godsdienst anderzijds, maar hoe het precies, exact, tot in de details is gegaan….. ik weet het niet. Ik begrijp ook lang niet altijd waarom sommige mensen vroeg uit het leven worden gerukt en anderen nog heel lang mogen blijven. Ik snap ook weinig van politiek. Gelukkig ben ik daarin dan weer niet de enige gezien het huidige maatregelenpakket en al het commentaar daarop.

Maar ook de meest simpele dingen kan ik niet snappen. Mijn momenten van onbegrip en totale “clueless” zijn heel gevarieerd overigens: Honden met roze jasjes bijvoorbeeld. Waarom kinderen van vier een hele dag kunnen lachen om poep en plas. Een temperatuurdaling binnen een dag van 28 naar 18 graden. Waarom mensen in het toilet hun lege wc rol óp de prullenbak leggen (terwijl het slechts 1 hele seconde kost om hem erin te gooien).

Mijn meest recente “niet-snappen-moment“ ging over het woordgebruik van mijn vierjarige kleuter. Fijntjes werd ik erop aangesproken dat mijn kind kennelijk meerdere malen per dag “ KAK” roept. Vooral wanneer iets niet lukt. Goh, van wie zou hij dat nu hebben? Dat komt me helemaal niet bekend voor. Het gebruik van het woord “ KAK” werd niet op prijs gesteld. Kijk en dat vind ik nou lastig om te snappen. Want weet je: een vierjarige in onze huidige maatschappij moet al zoveel en mag zo weinig. Ik bedoel maar, je moet vooraf kiezen wat je vandaag wil “leren” op school: bouwen, kleien, tekenen etc, etc… Daar moet je over nadenken en je moet goed kiezen want anders raakt je leercurve in disbalans. En als je wordt geslagen door kindje X moet je eerst beginnen met een codewoord “stop hou ermee op”. En als kindje X nog steeds slaat, moet je proberen de aandacht van juf te trekken. Hoewel deze het misschien wel te druk heeft met stoute kindjes die KAK zeggen. En als kindje X dan nog steeds slaat, moet je als beginnende kleuter officieel al je zelfbeheersing aanwenden om niet terug te slaan (van deze, toch al, ontaarde moeder, mag je bij slag nummer 3 toch echt wel iets terug doen. Ik bedoel maar; je moet je kind ook voorbereiden op het uitgaansleven in Amsterdam en omstreken. Daar kennen ze ook geen codewoorden en pestvogelpetten en noem maar op….) Dat is al met al best veel. Voor een vierjarige.

Dus eerlijk gezegd vind ik het woord KAK als expressie van je frustratie helemaal zo slecht nog niet. Ik hoor hier geen vrouwelijke geslachtsdelen door de klas heen gillen, ik hoor “Gods naam” niet ijdel gebruikt worden en voor zover ik weet is KAK geen levensbedreigende ziekte waaraan je dood gaat of die rode blaasjes met etterende groene pus veroorzaakt (nog niet). Kortom, ik verwijderde mezelf tezamen met Fabian met de samenvattende woorden dat ik het probleem niet echt zag en dat Fabian van mij best KAK mocht zeggen.

En terwijl ik enigszins verbaasd, doch triomfantelijk richting auto liep, sprak Fabian de legendarische woorden die je alleen van een vierjarige kan verwachten: Zeg mam… kak is eigenlijk gewoon poep. Poeperdepoeperdepoep. Stront. Diarree. Kakpoep. En dat komt uit je kontgat, ja toch mam? Uit je konterdekont, poepkont. Dit alles gepaard met luid gegiechel en een hinniklach.

En ineens landt bij mij dan toch nog een diepere spirituele beleving: uiteindelijk draait het altijd weer uit op poep en plas. Die Fabian en zijn kleuterlogica, het is zo gek nog niet…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.