Blogs

Koud van buiten, warm van binnen

Er zijn veel dingen waar ik erg blij van word. Misschien publiceer ik in een gekke bui nog wel een keer mijn persoonlijke happylist op Facebook ter inspiratie.

Sneeuw en kou staan niet op mijn happylist. Mijn toch al bleke teint steekt nog witter af tegen de sneeuw en ik prefereer hakken boven uggs. Zaterdagmiddagboodschappen komen ook niet voor op “de list”. Toch glibberde en gleed ik vandaag getooid met muts, handschoenen en snowbootsen richting de plaatselijke supermarkt. Na de drukte bij de bananen en de runderlappen waggelde ik op die onelegante krengen de kou weer in. Het was echt freaking koud buiten en het was ook weer begonnen met sneeuwen.

Op mijn weg naar buiten liep ik langs het meisje dat het straatjournaal verkoopt. Nu moet je weten dat in het kleine pittoreske Sassenheim maar liefst 3 straatjournaalverkopers actief zijn. We hebben de negroïde, grappenmakende James bij de AH, die naast verkoper van het straatjournaal probeert om automonteur te worden. Dan heb je een dikke chagrijnige straatjournaalverkoper bij de Vomar. Daar spreek ik nooit mee, want hij kijkt erg boos. Ik vermoed dat deze man geen happylist heeft. En dan heb je dus de vrouwelijke verkoopster bij de Digros. Volgens mij is ze nog erg jong, maar weten doe ik het niet want deze vrouw spreekt geen woord Nederlands.

Er is echter maar weinig gebarentaal voor nodig om te zeggen dat het erg koud is buiten en terwijl ik haar het geld gaf voor het straatjournaal van deze week, zag ik dat haar handschoenen vol gaten zaten. We gebaarden nog naar elkaar dat het erg koud was en terwijl ik teruggleed naar huis keek ik omlaag naar de twee volle boodschappentassen aan mijn arm, mijn handen in warme handschoenen en mijn nieuwe warme jas die ik van mijn vader heb gekregen. Koud…. Mmmh. Eigenlijk had ik het niet zo koud, vooral niet als ik dacht aan de warme kachel die thuis brandde en de boeuf bourgignon die ik vandaag ging bereiden. Waar zou deze vrouw vannacht overnachten?

Cynici gaan nu vast berichten dat deze vrouw makkelijk kan werken voor haar geld etc. etc. Die mening mag je hebben. Maar ik deed iets anders. Ik liep naar de Action en kocht een paar geïsoleerde handschoenen. Ik liep terug en deed haar de handschoenen aan. Niet eerder zag ik iemand zo blij met een paar handschoenen. Ze kostten me nog geen twee euro. We gebaarden nog wat naar elkaar, maar met zoveel dankbaarheid in een paar ogen, voegen woorden weinig toe. Ik glibberde terug naar huis. Het was nog steeds freaking koud, maar van binnen voelde ik me net een stukje warmer. #welkekeuzemaakjij?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.