Blogs

Nazomeren

Je hebt mensen die gaan vroeg in het jaar op vakantie, zo in mei, juni. Dan heb je ook de mensen met kinderen of de bouwvakkers. Zij vertrekken in juli of augustus. En je hebt de “ late vakantiegangers”. Ik hoor tot die laatste groep.

Ik ga zelfs het liefst zo laat op vakantie dat het nog net een beetje zomer is, maar dat de vroege vakantiegangers alweer op hun tweede vakantie gaan. Nazomeren noemen ze dat.
Ik hoor dus tot de groep die laat op vakantie gaat. De hele zomer lang zwaai ik mensen uit, wens ik ze veel plezier en luister belangstellend naar hun vakantieverhalen mét bijbehorende kiekjes, filmpjes of fotoalbums. Het leukste is als men vraagt waar ik zelf naartoe ben geweest. Met een big smile vertel ik ze dan dat ik nog mag. Ja, je hoort het goed; ik MAG nog. Ik wrijf er nog net niet bij in mijn handen en kan een gemeen grinnikje nog maar net aan onderdrukken.

Er zit een nadeel aan laat op vakantie gaan. Iedereen is namelijk al terug. Iedereen is al uit de vakantiestemming. In juli of augustus? Iedereen is blij, want: je hebt megakortingsdeals op bbqvlees bij de supermarkt, iedereen is uitgeslapen, dus iedereen is uitgerust, dus iedereen is blij. Iedereen om je heen is in de vakantiemood. Er wordt meer geglimlacht op straat, geflirt als je mazzel hebt en ondanks matig zomerweer heeft iedereen de zon in zijn kop. Dat is nu niet meer zo. Het is al september tenslotte. De scholen zijn weer begonnen, de bouwvakkers laten hun achterdecolleteetje weer zien en niemadn loopt meer in korte broek. En zo komt het dat ik na een week strandweer in een strandhuisje aan de Nederlandse kust vandaag nietsvermoedend, in knalgeel zomertenue én op fliflops door mijn eigen Sassemse buurtsuper slenter. Je moet tenslotte toch weer eten na je vakantie. Eerst loop ik er voorbij, op zoek naar de sangria (want ik ben nog in zomerstemming), dan loop ik er nog een keer voorbij op zoek naar braadworstjes voor op de barbecue (mijn hersenen beginnen al iets te registreren) . Ploing… daar valt het kwartje. Ik loop achteruit terug en zie het: een grote stelling. Nee een heeeeele grote stelling. Neeeeeee…… een megastelling. En die stelling ligt vol met kruidnoten. Met chocola, zonder chocola, in truffelvorm en met karamel. En daarnaast ligt marsepein. En daarnaast liggen de chocoladeletters en de speculaasbrokken. Ik kan een gil nog net onderdrukken. Word ik hier toch zomaar geconfronteerd met 5 december! En ik loop op fliflops. Met de zon nog in mijn hoofd en bijna net zo bruin als Zwarte Piet. Nog net niet rennend flipfloppervlucht ik de winkel uit.

Thuisgekomen kijk ik op de mat: ja hoor, daar ligt ie! Is het een blauwe brief? Nee! Is het een aanslagbiljet? Nee! Het is: het grote Intertoys Sinterklaasboek. Zucht…. Ik laat het kreng liggen waar ie ligt. Ik ga ijs eten! En met mijn knalgele broek en fliflops in de tuin zitten in het najaarszonnetje. Voor mij is het gewoon nog zomer. Ik durf te wedden dat Sinterklaas ook nog gewoon op het strand ligt in Spanje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.