Blogs

Oude tijden herleven

Als jong guppie, student Rechten en criminologie, bevond ik mij minuten, uren, zo niet dagen op tochtige perrons ergens tussen mijn begin- en eindstation.

Kijkend naar de chagrijnige forenzen, op weg naar hun (in mijn ogen) saaie banen, mijmerde ik over de boeiende dingen die ik leerde, de interessante baan die op mij wachtte en het leven dat me toelachte.

Vandaag sta ik weer op zo’n station. 10 jaar ouder. 10 jaar wijzer (?). Getrouwd. Hypotheek. Moeder van een kind. Ik stap het regenachtige perron op en neem een teug frisse lucht. Heerlijk! Ik lach en voel me weer jong. Een jongen op het perron lacht ook. Leuk…. Hij kijkt, geeft me een knipoog…. Ehm? Hoe oud is die gast nou helemaal? 18? Ik kijk om me heen. Staat er een soms een 17 jarige schone achter me? Hij loopt naar me toe….. Hey, zegt ie. Enne… Wat studeer jij?

Dus… Wat zeg je dan? Ik ben moeder? Getrouwd? 30??? En wat heb jij vandaag geleerd: rekenen?

Nee… Tuurlijk niet! Ik lach schaapachtig en zeg: o mijn telefoon gaat. Doei hè? #10 jaar later niets veranderd#nog steeds een guppie zeg maar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.