Blogs

Stoere chicks met kleine hartjes op Valentijnsdag

Ik heb dus niets met Valentijnsdag. Misschien komt het omdat ik inmiddels al zo lang een vaste relatie heb dat ik niet meer weet hoe het is om je geheime lover een anoniem kaartje te sturen. Dat kan natuurlijk. Dat het volledig aan mij ligt. Als stoere chick met een klein hartje verzet ik me tegen al dat Amerikaanse commerciële gedoe. Valentijnsdag? Alsof er één dag in het jaar is waarop je je liefje perse moet laten zien dat je van hem of haar houdt. Onzin. Dat kan op elke andere dag. Rozenblaadjes op het bed? Kaarsjes aan? Samen uit eten? Ontbijt op bed?… pfffff… Elke andere dag geniet ik ervan maar op Valentijnsdag vind ik het ineens stom en overbodig. Commercieel en Amerikaans. Ik ben een beetje in een recalcitrante periode in mijn leven. Verplichtingen zijn stom enzo.

En dus, omdat je op Valentijnsdag helemaal niets romantisch hoeft te doen, bevind ik mijzelf gewoon in de plaatselijke Appie om boodschappen te doen voor het vrienden-dinertje van vanavond. Uiteraard zijn daar de hartjes, De Valentijns-chocolade, -bloemen en -kaartjes niet van de lucht. Voordat ik de bananen, het chocolade ijs en de sla in mijn mandje kiep, schep ik er voor vijf minuten een genoegen in om alle “ roze-rode-of andere mierzoete kleur- met nog mierzoetere kleffe tekst” kaartjes door te nemen en er een zure “Contra-Valentijn” variant op te verzinnen:
“je bent de allerliefste…” (Inderdaad, als je slaapt en je ein-de-lijk je klep dicht houdt)
“van jou hou ik het allermeeste…” (Ja dat klopt, na Netflix)
“ik wil je nooit meer kwijt…” (Eh.. grapje! Ik heb liever Nick Bateman. Of Jan Kooijman. Of allebei)
“ik kan niet omschrijven wat ik voor je voel..” (Fijn! Doe geen poging en laat me met rust)

Kortom ik sta lekker in zure, recalcitrante, afzet Valentijnsmodus. En terwijl ik lekker verder ga met zooi in mijn mandje te plempen, valt me ineens een man op rechts op. Hij staat wat onhandig te klungelen met een grote bos bloemen. Hij kijkt verlegen mijn kant op en ik geef hem een big smile. “Mag ik jou wat vragen”, zegt ie. “ het is wat afgezaagd he, maar ik wil deze bos bloemen kopen voor mijn vriendin. En ondanks dat iedereen dat al doet… zou jij het toch leuk vinden om zoiets te krijgen? Stel. Dat jij mijn vriendin was?” De zon breekt door en mijn hart stroomt over van genegenheid voor deze klungelige, ietwat onhandige guy. “ Natuurlijk!” zeg ik hem. “ Ieder meisje wil gewoon bloemen krijgen met Valentijn. En hartjes. En kaartjes en andere romantische ongein. Ookal zijn we stoer en zuur en maken we rare alternatieve Valentijnskaart teksten in ons hoofd”. Dat laatste snapt ie natuurlijk niet helemaal maar hij loopt blij weg. En ik zie hem nog eens als ik mijn auto voor de deur parkeer en hij lopend op weg is naar huis. Met zijn grote blos met bloemen. En een smile voor twee.

En terwijl ik de deur binnenloop: met twee tassen boodschappen, een stokbrood in de hand en mijn telefoon onder mijn oksel geklemd….. struikel ik bijna over een pakketje op de grond. Een kaart! Een doosje bonbons. Hele goede. Hele dure bonbons! Voor mij! Met hartjes en rode strikken en beertjes en zoete kleurtjes!

Ok. Ik geef het toe: ik ben een zachtgekookt ei met een recalcitrante kern. Ik HAAT Valentijnsdag, maar niet als er bonbons met kaartjes zijn voor mij ☺

 

IMG_9186

4 Reacties op “Stoere chicks met kleine hartjes op Valentijnsdag

  1. Hilarish!!
    Gelukkig (nog) een ‘verplichte’ dag waarop velen lief zijn voor elkaar… Kunnen er in deze tijd niet genoeg van zijn 😉
    Happy valentijn ♥

  2. Het woord “haat” , gesproken uit de mond van een ietwat recalcitrante maar daarom niet minder lieve jonge vrouw, heeft ineens een heel andere betekenis gekregen. Haten dus betekend eigenlijk “houden van ” wanneer je maar kadootjes geeft 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.