Blogs

Verbaas, verwonder, verbeter (de wereld en begin bij jezelf)

Ik verbaas me niet zo snel meer. Verwonderen daarentegen doe ik dagelijks. Afgelopen twee weken bevond ik mezelf op een vakantiepark in het midden van Nederland. Ja, dat is inderdaad zo’n standaard park met allemaal dezelfde huisjes, met daarin dezelfde banken, stoelen, gordijnen.
Zo’n park met vooral Nederlanders, met een iets te warm en te vol subtropisch zwembad en een snackbar aan t begin van t park. Vele mensen in mijn omgeving hadden zich daarover vooraf sterk verwonderd aangezien het niet de meest avontuurlijke en exotische place to be is. En dat is helemaal waar. Het is geen wilde partyspot in Ibiza, het is geen avontuurlijk kampeeravontuur in woest Frankrijk, het is geen culturele injectie in Italië. Het is … Gewoon. Vakantie in een huisje in Nederland. Waar je maar moet afwachten of het weer meewerkt. Maar zoals ik vroeger als kind zelf ook vakantie vierde en daar het hele jaar naar uit kon kijken.

Het klimbos in Garderen is namelijk net zo avontuurlijk als t klimbos in het noordelijke puntje van de Dordogne. Met als bijkomend voordeel dat de uitleg in Garderen gewoon in het Nederlands is in plaats van in stoïcijns Frans. Waardoor je ook zeker weet dat je leeflijn goed gezekerd is en je niet halverwege de tokkelbaan “Ouelp!” hoeft te blèren. Vakantie is vakantie en voor nu was dit huisje helemaal prima. Bovendien hadden we tot twee keer toe hele exotische buren uit Israël voor wie Nederland juist heel bijzonder was. Beide gezinnen sprak ik dagelijks in gebroken Engels waarbij we niet alleen leuke plekken in de omgeving uitwisselden maar ook etenswaren en recepten. Vakantiegevoel op zijn hoogtepunt.

Eigenlijk voelde ik me tussen de bomen toch best op een prettige manier afgezonderd van de dagelijkse beslommeringen. Deels dan. Tegen de achtergrond van de dramatische aanslag in Nice en de heftigheid van de mislukte staatsgreep in Turkije. Het was een rumoerig weekje met heftige incidenten. Dit soort dingen raken me. Of ik nou in de bossen zit of niet. Maar ik werd niet alleen geraakt door deze bovenstaande, heftige, nieuwswaardige en door de media compleet uitgeperste feiten, fabels en theorieën.

Nee… Het zijn meestal de kleinere dingen die t doen bij mij. En het meest werd ik dan ook verwonderd door een piepklein berichtje op social media: “geen politievriend”. Het berichtje ging erover dat een politieagent, op weg naar een vuurwapen melding, een ongeluk had gekregen waarbij hij zelf te water was geraakt. Collega’s van hem handelden met succes in de tussentijd de vuurwapenmelding af, terwijl hij fysiek in nood verkeerde. Verwond, gedesoriënteerd lukte het de agent niet de auto uit te komen en vroeg een man aan de kant hem te helpen. De man weigerde hulp te bieden met het eenvoudige antwoord; “ik ben geen politievriend”. En keek toe vanaf de kant. De hele tijd. Terwijl andere mensen de agent hebben gered.

Ik snap veel. Maar ik snap dit niet. Iemand in nood, bied je hulp. Ten alle tijden. Of deze persoon nu Nederlands is, Frans of Turks, een donkere huidskleur heeft of niet. Ongeacht leeftijd, geslacht en ongeacht welk uniform hij aan heeft. Het is een mens. Die hulp nodig heeft. Doe normaal. En besef je eens goed dat die dramatische nieuwsberichten welke onze allemaal raken en waarvoor we onze profielfoto’ s op Facebook massaal aanpassen (Je suis Nice….) HIER beginnen. Bij dit soort piepkleine berichtjes op social media of in de ouderwetse krant.

Vorige week maandag kregen we nieuwe buren op t vakantiepark. Gewoon Nederlanders. Dezelfde mensen als ik. Die mijn eigen taal spreken. Dezelfde huidskleur hebben. En weet je wat zo wonderlijk is? Ik sprak ze geen een keer in die laatste week. Ik denk nog maar even terug aan Yair en Noah, onze Israëlische buren. Ik verbaas me niet. Ik verwonder me slechts.

 

nice-1-620x347

 

5 Reacties op “Verbaas, verwonder, verbeter (de wereld en begin bij jezelf)

  1. We moeten elkaar vooral besmetten met positieve berichtjes. Dan voelt t allemaal nét niet helemaal hopeloos. En wie weet wint dan de positieve olievlek t van de huidige negatieve. Ik kan niet wachten….
    Xxxxxx

  2. Ik vier zoals je weet mijn vakantie in mijn nieuwe achtertuin en mijn kale woonkamer zonder meubels en tv. Bij al dat nare nieuws twijfel je of je wel mag genieten van zulke dingen. Maar ik ben eruit : ik geniet volop van al dit moois dat ons gegund is. Want in tijden zoals deze zorgt dit voor ons geluk; geluk wat we weer kunnen delen met familie en vrienden om zo voor een olievlek te zorgen die hopelijk zover komt dat uiteindelijk iedereen geluk mag kennen. Ik heb mijn schuldgevoel naast mij neergelegd en geniet met volle teugen van al dat moois dat ons is toebedeeld xxx

  3. Prachtig verwoord weer meis! Toevallig vanochtend hier in Ouddorp ook over gehad. Over goed doen voor anderen, elkaar helpen, waarderen en respecteren. En ook waarderen wat we hebben, dit delen met anderen en lief zijn voor elkaar. Al is het maar die ene goedemorgen, of het helpen bij het oversteken. Let love rule! X

  4. Geluk is wanneer datgene wat je denkt, wat je zegt en wat je doet met elkaar in harmonie zijn..

    Zo simpel als het klinkt, zo moeilijk is het voor sommige mensen om dat te begrijpen. Troost je met de gedachte dat het aantal mensen dat ook verontwaardigd is bij het lezen van zo’n bericht nog steeds veel groter is dan het aantal cynische rotzakken dat rondloopt.

    Zolang dat zo blijft, komt het wel goed met deze wereld 🙂

    Dank weer, voor het delen van je ziele roerselen.. Enne.. kom maar op met die Israëlische recepten..!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.