Blogs

Waar is dat feestje? …

Toevallig sprak ik deze week zowel een Goede Vriend als een Vage Kennis van mij. Nu is dat op zich niet zo toevallig dat ik twee mensen in één week tegenkwam (anders zou mijn leven wel erg sociaal arm zijn). Maar wat wel toevallig was, was dat zij allebei iets soortgelijks tegen mij zeiden. Goede Vriend zei ongeveer (ingekorte versie): “Wat fijn dat jij toch zo positief in het leven staat, je bent me dierbaar”. Vage Kennis zei (nog meer ingekorte versie): “Waarom zit bij jou altijd alles mee? Bij jou lukt altijd alles. Gatverdamme. Bij mij lukt nooit eens iets. Mijn leven is een drama.”

Vervolgens heb ik nog 20 minuten naar Vage Kennis staan luisteren en meelevend alle drama in haar leven aangehoord. Netjes “och, ach en wee” op het juiste moment gepuft. Nog wat goedbedoelde adviezen ertegenaan gegooid (waarvan ik weet dat ze ervoor zal kiezen om er toch niets mee te doen) en vervolgens gingen we ieder weer onze eigen weg.

En toen ik me omdraaide, dacht ik eens na. Is het inderdaad zo dat ik het beeld afgeef dat bij mij altijd alles goed gaat? Is het zo dat ik andere personen het idee geef dat ik nooit een baaldag heb? En wordt dat dan niet eens tijd om dat recht te trekken? Want weet je; ik zie er zonder make-up lang zo mooi niet uit. Het kostte me bloed, zweet en tranen om cum laude af te studeren. Het heeft me ontelbare sollicitaties, koppen koffie halen en lange overuren gekost om de baan te krijgen die ik nu heb. Het kostte me een jaar doorzettingsvermogen en puffend opstaan van de bank voordat ik sporten écht leuk begon te vinden. En door die hakken lijk ik wel 10 cm langer en een kledingmaat slanker, maar ze doen gewoon ook pijn aan mijn tenen.

En dat alles ging en gaat echt niet alleen maar met een glimlach en positiviteit gepaard. Ik kom ook weleens moe thuis uit mijn werk en wil dan alleen nog maar op de bank hangen in pyjama. Ik kan Fabian ook weleens achter het behang plakken en och jee.. soms schreeuw ik er ook nog bij. En dat zijn meestal geen pedagogisch verantwoorde dingen. Ik maak fouten. Soms hele grote, domme, stomme fouten. Ik roep heel vaak “kut” en “kak” of een afgeleide ervan zoals “ kakkerdekak” en “kutjedol”. Ik sla met deuren. Ik zet mijn man weleens op “negeer” als ik echt heel boos ben. Soms voel ik me zo moe dat ik het liefst een hele dag wil slapen. Wanneer ik me geïrriteerd en gefrustreerd voel, fantaseer ik erover met een fake paspoort naar de Malediven te vluchten en helemaal opnieuw te beginnen. Ik haat regen en helemaal als mijn haar dan in van die sliertjes langs mijn hoofd hangt en ik in een natte kledderpanty in een te hete winkel sta zodat het gaat jeuken en ik er niet bij kan. En als ik aan het einde van een lange werkdag met twee boodschappentassen vol de deur binnenstap en de kat heeft op de mat gekakt… dan moet ie snel maken dat ie wegkomt omdat ik hem het liefst persoonlijk naar de kattenhemel zou willen begeleiden.

Kortom; ik ben ook niet perfect. Ik ben ook niet altijd heppiedepeppie. Ik loop echt niet altijd met een stralend gezicht (zonder puistjes) en wapperend haar stralend door het leven. Maar weet je wat het is? Niets werkt beter tegen een dreinende Fabian dan zelf als een dreinende kleuter door het huis te stampen en er daarna samen heel hard om te lachen. Ik kan het je aanraden: werkt heel louterend. Een keertje in pyjama op de bank hangen is helemaal niet erg. Vooral niet met thee en koekjes. Ja, ik maak fouten en probeer ervan te leren. En zelfs om het de volgende keer beter te doen. Als ik na die keiharde regenbui ein-de-lijk thuis mijn natte kledderpanty uit mag doen… opluchting! Free my legs! En zelfs, als ik luid mopperend de kattenkak heb opgeruimd en poes me een kopje komt geven, denk ik: ach, wat fijn dat poes er nog is en dat ie op de mat de drollen achterlaat in plaats van op mijn bank. Had ie tenslotte ook zomaar kunnen doen.

Dus Vage Kennis; Nee, bij mij lukt ook niet altijd alles. Van sommige dingen in het leven word ook ik gewoon kutjedol, maar ergens zijn ze ook wel weer leuk, of grappig, of lief, of hilarisch. Je moet het alleen even zien. Er anders naar kijken en proberen of je het een glansje kan geven. Daar hoef je echt geen Emile Ratelband voor te heten. Het leven is een feestje. Je moet alleen zelf de ballonnen en de slingers ophangen. En dat doe ik persoonlijk liever met Goede Vriend dan met Vage Kennis.

Clipart Illustration of a Bunch Of Floating Party Balloons With

 

5 Reacties op “Waar is dat feestje? …

  1. Dat ging even mis blijkbaar…
    Wat ik ook wilde zeggen: heeeeerlijk verhaal! Heb me vermaakt en zal nóg meer slingers en ballonnen ophangen :)!

  2. Chantal, wat schrijf jij toch leuk! Zoals ik het lees ben jij gewoon een positief ingesteld mens. En wij hebben hebben allemaal wel van die dagen en hard werken wordt beloond! Quote: A negative mind will never give you a positive life!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.